مردم دغدغه دارند، مسئولان هم؛ پس چه کسی اجرا می‌کند، آقای فرماندار

نسیم زاگرس_ این روزها اگر پای صحبت‌های مسئولان شهرستان بنشینی، یک جمله را زیاد می‌شنوی: «دغدغه داریم!»
و در رأس این دغدغه‌ها هم فرماندار محترم دهدشت که هر جا تریبونی باشد، از دغدغه‌مندی می‌گوید؛ از دغدغه اشتغال، دغدغه فرهنگ، دغدغه پروژه‌های نیمه‌تمام، دغدغه فلان اداره و بهمان مجموعه.

ما هم قبول داریم؛ دغدغه داشتن چیز بدی نیست. اتفاقاً مسئول بی‌دغدغه خطرناک است. اما یک سؤال ساده در ذهن مردم شکل گرفته:
پس کی می‌خواهد کار کند؟

دغدغه‌مندی اگر قرار باشد فقط در حد مصاحبه و گلایه بماند، بیشتر شبیه یک «حس شریف» است تا یک «اقدام مؤثر». مردم اما دغدغه را زندگی می‌کنند، نه بیان. آن‌ها دغدغه نان دارند، اجاره دارند، جاده دارند، پروژه‌ای که سال‌هاست کلنگش خاک می‌خورد دارند. برای مردم، دغدغه یک واژه نیست؛ یک واقعیت روزمره است.

فرماندار کهگیلویه اگر هر هفته از وضعیت موجود گلایه کند، این سؤال پیش می‌آید که مگر سکان مدیریت اجرایی شهرستان دست چه کسی است؟ اگر همه‌چیز محل نگرانی است، پس جای اقدام کجاست؟ دغدغه وقتی ارزشمند است که تبدیل به تصمیم، برنامه و نتیجه شود.

البته انصافاً نمی‌توان منکر شد که ایشان پیگیرند و حساس؛ اما شاید وقت آن رسیده که به‌جای تکرار واژه «دغدغه»، گزارش «انجام شد» بیشتر شنیده شود. مردم کمتر از مسئولان دغدغه ندارند؛ فقط فرقش این است که آن‌ها اختیار امضا ندارند.

در نهایت، دغدغه‌مند بودن فضیلت است، اما کافی نیست. مدیریت یعنی تبدیل دغدغه به اقدام، و گلایه به گره‌گشایی. مردم کهگیلویه سال‌هاست دغدغه دارند؛ حالا نوبت مدیریت است که کار کند.

نوشته شده توسط: حمید پرندوار