توسعه گزینشی یا توازن منطقه‌ای؟؛ رمزگشایی از رتبه اول جهاد کشاورزی کهگیلویه در میان پروژه‌های راکد

توسعه پایدار و همه‌جانبه زمانی محقق می‌شود که نگاه مدیریتی، فارغ از سوگیری‌های جغرافیایی یا فشارهای سیاسی، تمامی ظرفیت‌های یک استان را به یک چشم ببیند. در کهگیلویه و بویراحمداستانی با منابع آبی قابل‌توجه و خاک حاصلخیز بخش کشاورزی پیشران اصلی معیشت و اشتغال بخش بزرگی از مردم به شمار می‌رود. با این حال، مروری بر روند مدیریت سازمان جهاد کشاورزی استان، پرسش‌ها و ابهامات عمیقی را در افکار عمومی و جامعه بهره‌برداران ایجاد کرده است؛ پرسش‌هایی که پاسخ به آن‌ها نیازمند شفاف‌سازی بدون لکنت است.

جغرافیای نامتوازن توجه؛ وقتی عقربه‌ها فقط به یک‌سو می‌چرخند
نگاهی گذرا به برنامه‌ها، بازدیدهای میدانی و نحوه توزیع اعتبارات و پیگیری‌ها نشان می‌دهد که تمرکز اصلی مدیریت ارشد جهاد کشاورزی استان، به شکلی چشمگیر و غیرقابل‌انکار بر مناطق گرمسیری جنوبی به‌ویژه شهرستان‌های گچساران و باشت متمرکز شده است. در حالی که توسعه آن مناطق نیز حق طبیعی مردم شریف آن دیار است، پرسش اساسی اینجاست: سهم سایر شهرستان‌ها، به‌خصوص شهرستان تاریخی و پهناور کهگیلویه (بلاد شاپور و دشت‌های حاصلخیز پیرامون) از این کیک مدیریتی کجاست؟ آیا منابع و انرژی مدیریتی یک دستگاه استانی باید صرفاً در چند نقطه خاص محصور بماند و بقیه مناطق در حاشیه توجه قرار گیرند؟

مقایسه خروجی اخبار؛ پروژه‌های زنده در برابر وعده‌های متوقف‌شده
رصد ساده رسانه‌ها و اخبار رسمی جهاد کشاورزی طی ماه‌های گذشته، یک واقعیت میدانی تلخ را برملا می‌کند: در شرایطی که اخبار پیشرفت، بازدیدهای پی‌درپی و افتتاح طرح‌های آبیاری نوین و صنایع تبدیلی مکرراً از گچساران و باشت مخابره می‌شود، سهم شهرستان کهگیلویه در ویترین رسانه‌ای، تقریباً خالی از خبرهای توسعه‌ای ملموس است. اکثریت طرح‌های زیربنایی، تأمین آب دشت‌های کهگیلویه، شبکه‌های پایاب و مجتمع‌های گلخانه‌ای و دامی این شهرستان یا به خوابی عمیق فرو رفته‌اند، یا با کمبود شدید اعتبار و تعطیلی کارگاه‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند. رکود حاکم بر پروژه‌های کشاورزی کهگیلویه، موضوعی پوشیده نیست؛ کافی است پایی در دشت‌ها بگذارید و روایت تلخ کشاورزانی را بشنوید که سال‌هاست چشم‌انتظار تکمیل ابتدایی‌ترین زیرساخت‌ها هستند . می‌توان از کهگیلویه سد کوهبرد را مثال زد که پشت سد از آب پر است و زمین‌های اطراف آن خشک و بی‌بار و این مثالی ملموس از وضعیت جهادکشاورزی کهگیلویه است.

تناقض معنادار؛ رتبه اول ارزیابی عملکرد بر اساس کدام شاخص؟
درست در اوج این رخوت و تعطیلی پروژه‌ها، خبری از درون ساختار اداری منتشر می‌شود که شگفتی ناظران و کارشناسان را به همراه دارد: کسب رتبه نخست جهاد کشاورزی شهرستان کهگیلویه در ارزیابی عملکرد استانی!

این عنوان پرطمطراق، سؤالات بنیادینی را پیش روی افکار عمومی قرار می‌دهد: معیار این ارزیابی چه بوده است؟ آیا رتبه‌بندی بر اساس پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها، جذب سرمایه‌گذار، افزایش سطح زیرکشت، رونق صنایع تبدیلی و رضایت واقعی کشاورزان انجام گرفته یا صرفاً با تکیه بر پرونده‌سازی‌های اداری، فرم‌های اداری کاغذی و گزارش‌های درون‌سازمانی به دست آمده است؟
کدام پروژه راهبردی فعال در کهگیلویه وجود داشته که توانسته این شهرستان را به قله ارزیابی استان برساند؟ آیا با چند پروژه راکد و دشت‌های تشنه می‌توان ادعای اول بودن داشت؟
آیا این عنوان، یک «سپر دفاعی» است؟این احتمال در میان اذهان عمومی تقویت می‌شود که شاید این ارزیابی و رتبه‌سازی‌ها، نوعی استراتژی برای پیشگیری از نقدها به مدیر شهرستانی و پوشاندن ناکارآمدی‌ها و کم‌توجهی‌های ستاد استانی باشد؛ سپری تبلیغاتی برای اینکه در برابر هر صدای اعتراضی گفته شود: «شهرستان نمونه و رتبه اول شده است!»

مدیریت در مقیاس استانی، مستلزم نگاه عدالت‌محور به همه اقلیم‌ها و مردم است. زمین‌های خشک کهگیلویه با رتبه‌های کاغذی و عناوین اداری سیراب نمی‌شوند؛ آنچه ارزیابی واقعی را رقم می‌زند، جریان آب در زمین‌های خشک و تکمیل پروژه‌های خاک‌خورده است. افکار عمومی منتظر است مدیرکل جهاد کشاورزی به جای استناد به رتبه‌های مبهم، به صورت شفاف و مستند اعلام کند چه سهمی از اعتبارات و چه حجمی از پروژه‌های فعال واقعی در دوره مدیریتی ایشان نصیب کهگیلویه شده است.

جهادکشاورزی استان بیان کند برای سد کوهبرد و پمپاژ رودسمه چه برنامه‌ای دارد؟!

جهادکشاورزی استان بیان کند آیا سد سرپری نیز بعد از تکمیل همانند کوهبرد به حال خود رها خواهد شد؟!

نوشته شده توسط: حمید پرندوار